Kociak w nowym domku

Pierwsze chwile

Dla małego kotka pierwsze chwile w nowym domku mogą być nieco stresujące. Kotek zauważy brak rodzeństwa i mamy, a także inne zapachy.

Aby szybciej pomóc mu przezwyciężyć nieśmiałość i pomóc mu się oswoić najlepsze są wędki z piórkami, leciutkie piłeczki i kuleczki do toczenia.

Oczywiście nie można zapominać o pożywieniu i kuwetce dla kotka. Na początek umieszczamy to na małej przestrzeni, aby kotek przyzwyczaił się do nowego terenu. Aby kotek zaakceptował kuwetkę w nowym miejscu dobrze jest, by był w niej ten sam żwirek co w domku rodzinnym.  Podobnie z karmą – kotek powinien dostać tę sama karmę, która wcześniej mu smakowała.

 

Wychowanie kotka

Mały kotek wymaga wychowywania. Oczywiście na początku będzie skakał na firanki, meble i drapał wszystko i gryzł. Jest w końcu jak małe dziecko i nie wie,co mu wolno, a co nie.

Kotek wymaga czasu i cierpliwości. Kota nigdy nie wolno bić ani nawet raz uderzyć, to wyzwoli agresję, będzie czuł się zastraszony i może zaatakować. Kot nie jest złośliwy. Jeśli otoczymy Kota opieką i miłością, on na pewno odwdzięczy się tym samym.

Jeśli chcemy przyzwyczaić kotka do pewnych zachowań – rozpocznijmy to, gdy jest jeszcze mały.Ale róbmy to z rozwagą i odpowiedzialnie!

 

Niebezpieczeństwa w domu

Pamiętaj – każdy kot, a szczególnie mały jest bardzo ciekawski. Musisz więc zabezpieczyć okna i balkon.

Uważaj też na sznurki,wstążeczki.Takie rzeczy kot może połknąć, a to następnie utknie mu w jelitach.

Rośliny okolicznościowe i dekoracyjne

 Amaryllis sp.- amarylis, amarylek
 Celastrus sp. – dławisz, słodkogorz
 Chrysanthemum sp. – chryzantema, złocień
 Colchicum autumnale – zimowit jesienny
 Euonymus japonicus – trzmielina japońska
 Euphorbia milii – wilczomlecz
 E. pulcherrima – poinsecja
 Helleborus niger – ciemiernik
 Ilex sp. – ostrokrzew
 Phoradendron sp. – jemioła
 Solanum pseudocapsicum – ozdobna odmiana wiśni

Popularne rośliny domowe

 Alocasia sp.
 Aloe vera – aloes
 Azalea sp. – azalia
 Diffenbachia sp. – diffenbachia
 Dracaena – dracena, smokowiec
 Geranium
 Hydragea sp. – hortensja
 Hedera helix sp. – bluszcz pospolity (wiele jego odmian)
 Ligustrum sp. – liguster
 Narcissus sp. – narcyz
 Nicotiana sp. – tytoń ozdobny
 Philodendron sp. – filodendron
 Rhododendron Ficus sp. – różanecznik, rododendron

Rośliny ogrodowe i dziko rosnące

Abrus precatorius
Actaea spicata – czerniec gronowy
 Allium sp. – czosnek
 Parthenocissus quinquefolia – dzikie wino
 Atropa belladonna – pokrzyk wilcza-jagoda
 Aconitum sp. – tojad
 Aesculus hippocastanum – kasztanowiec zwyczajny
 Arisaema triphyllum – obrazkowiec
 Awokado
 Kwiaty cebulkowe takie jak tulipan, hiacynt, irys
 Buxus sp. – bukszpan
 Cestrum nocturnum
 Clematis virginiana – powójnik wirginijski
 Conium maculatum – szczwół plamisty
 Convallaria majalis – konwalia majowa
 Cyclamen sp. – fiołek alpejski, cyklamen
 Daphne mezereum – wawrzynek wilczełyko
 Datura sp. – bieluń
 Delphinium – ostróżka
 Descurainia pinnata
 Digitalis purpurea – naparstnica purpurowa
 Dicentra cucullaria – biskupie serduszka
 D. spectabilis – ładniszka okazała, dicentra
 Ipomea purpurea
 Hydrangea sp. – hortensja
 Kalmia latifolia – kalmia wielkolistna
 Laburnum sp. – złotokap
Lantana camara
 Lathyrus sp. – groszek
 Ligustrum vulgare – ligustr pospolity
 Liliaceae – liliowate
 Lobelia sp. – lobelia
 Lupinus sp. – łubin
 Solanum lycopersicum  – pomidor (tylko część pnąca jest szkodliwa)
 Melia azedarach
 Grzyby – wszystkie gatunki mogą stanowić potencjalne zagrożenie
 Narcissus sp. – narcyz
 Nerium oleander – oleander
 Papaver sp. – mak
 Parthenocissus quinquefolia – winobluszcz pięciolistkowy
 Physalis sp. – miechunka
 Phytolacca americana – szkarłatka amerykańska
 Primula – pierwiosnek
 Prunus sp. – wiśniowate (wiele odmian, m.in. dzika wiśnia, morela,   brzoskwinia…)
 Ranunculus sp. – jaskier
 Rheum rhaponticium – rabarbar
 Ricinus communis – rącznik pospolity
 Robinia pseudoacaria – robinia akacjowa, grochodrzew
 Sambucus nigra. – bez (jagoda bzu czarnego)
 Sanguinaria canadensis
 Solanaceae – psiankowate (np. ziemniak ale również bieluń)
 Taxus sp. – cis – cała roslina
 Triglochin maritimum – świbka morska
 Rhus toxicodendron L. – czyli sumak jadowity
 Urtica sp. – pokrzywa
 Veratum viride – ciemiężyca
 Wisteria sp. – słodlin, glicyna, wisteria
 Ziarna jabłek (nasiona)

Inne substancje, których nie należy podawać kotu

 mleko (Koty nie mają odpowiednich enzymów, które rozkładają cukier w mleku, czyli laktozę. Przy braku tych enzymów, laktoza pozostaje niestrawiona, fermentuje w jelitach powodując biegunkę. Niektóre zwierzęta tolerują niewielkie ilości mleka, zaś inne żadnego. Jeśli wydaje się, że twój ulubieniec toleruje mleko, możesz mu dawać małe ilości. Lepiej jednak dawać mu specjalne mleko pozbawione laktozy.)
 czekolada
 kawa i ziarenka kawy
 herbata
 napoje zawierające kofeinę
 cebula (Cebula może powodować anemię u kotów, psów i innych zwierząt. Działa ona na czerwone ciałka krwi, które stają się sztywne i przestają poprawnie funkcjonować. Zjedzenie większej ilości tego warzywa przez zwierzaka może okazać się bardzo niebezpieczne.)
 czosnek
 kości z ryb, drobiu i mięsa (gotowane kości drobiu są łamliwe i mogą przebić kotu żołądek)
 ludzkie witaminy zawierające żelazo
 tłuste sosy
 sznurek nasączony tłuszczem (po pieczeniu mięsa)
 spleśniałe i zepsute jedzenie
 napoje alkoholowe
 grzyby
 karmy dla psów (Koty, w odróżnieniu od psów, są wyłącznie mięsożerne. Wymagają większego poziomu protein i tłuszczu niż psy, za to niższego poziomu węglowodanów.
Tak więc dając swemu kotu duże ilości psiego jedzenia pozbawiasz go wielu niezbędnych dla organizmu składników.)***
 ciasto drożdżowe
 Białka jajek (Częste dodawanie do kociego jedzenia surowych jajek może spowodować niedobór biotyny. Białko enzym, który powoduje, że biotyna nie jest przyswajana przez organizm. Brak biotyny objawia się problemami skórnymi, wypadaniem sierści, zahamowaniem wzrostu.)

Karmienie

Kot jest typowym mięsożercą i podstawę jego diety powinno stanowić mięso.

Woda – kot powinien mieć stale dostęp do świeżej wody w miseczce lub w poidełku, może to być woda z kranu lub przefiltrowana. Woda jest źródłem życia, nasz kot powinien dużo pić a z miseczki nigdy nie będzie korzystał w stopniu wystarczającym, dlatego nie zaszkodzi jeśli dodamy trochę wody także do kociego posiłku.

Mięso – najczęściej wołowina, kurczak, indyk (nie podajemy kotu wieprzowiny), ale może być też jagnięcina, cielęcina, zając, dziczyzna, kaczka, gęś, przepiórka.. Ważnym składnikiem kociej diety są serca, powinny stanowić 15% każdego mięsnego posiłku. Od czasu do czasu, 1-2 razy w tygodniu, można również podać wątróbkę, żółtko i ryby, rarytasem jest tuńczyk w sosie własnym, któremu żaden kot nie odmówi. Przed podaniem mięso dobrze myjemy i przemrażamy przez 3 dni, unikamy gotowania. W naszej hodowli podajemy wołowinę, mięso indyka, śledzie, żółtka jaj.

Karmy suche – są bardzo wygodne dla właścicieli, zbilansowane i kompletne pod względem składu, nie są jednak szczególnie zdrowe dla kota. Karma sucha ma bardzo niską wilgotność, a kot przyzwyczajony jest do pobierania pokarmu z pożywienia, dlatego jedząc karmę suchą jego organizm nigdy nie otrzyma wystarczającej ilości wody, co może skutkować problemami zdrowotnymi, w szczególności problemami z pęcherzem moczowym i nerkami. Karma sucha powinna być jedynie uzupełnieniem diety kota.

Karmy mokre – na rynku jest wiele karm mokrych. Dobra karma powinna się składać przede wszystkim z mięsa, nie zawierać ulepszaczy smaku i nie uzależniać kota. Karmy dzielą się na kompletne – są zbalansowane, zawierają zestaw witamin i minerałów i mogą stanowić podstawę diety kota oraz uzupełniające – zazwyczaj są niezbalansowane i mogą być jedynie uzupełnieniem codziennej diety kota. Smaczne karmy filetowe zazwyczaj są właśnie tyko uzupełniające, a karmy kompletne najczęściej mają formę pasztetu, w których koty niespecjalnie gustują.

Na rynku jest bardzo duży wybór karm, jedne są wysokiej jakości, inne nie mają żadnych wartości odżywczych. Nie podawajmy kotu popularnych tanich karm marketowych. Zwracajmy uwagę na zawartość mięsa, szczególnie w karmach mokrych. Pamiętajmy, że składniki na opakowaniu są zawsze podawane zgodnie z ilością zawartą w finalnym produkcie, od tego, którego jest najwięcej do tego, którego jest najmniej. Od czasu do czasu zmieniajmy kotu karmę, żeby urozmaicić dietę, ale nie podawajmy też zbyt wielu różnych karm jednocześnie, żeby nie doprowadzić do rozstrojenia kociego żołądka.

Dzienna porcja to ok. 100-200g mokrego pokarmu, każdy kot ma jednak inne potrzeby i ta ilość jest jedynie orientacyjna. Pamiętajmy, że mały kotek rośnie i nie należy mu ograniczać pożywienia. Po kilku dniach nabierzemy wyczucia co do wielkości porcji. Małemu kotkowi podajemy 3-4 posiłki dziennie, dorosłemu kotu 2-3 posiłki dziennie, jeden z posiłków można zastępować dostępem do suchej karmy.

 

Miseczki

Kotek będzie potrzebował przynajmniej trzy miseczki: na wodę, na mięsko lub mokrą karmę i na karmę suchą. Do wyboru mamy miseczki plastikowe, ceramiczne lub metalowe. Miseczki ceramiczne i metalowe będą dużo trwalsze i nie będą przesiąkały zapachem karmy. Do karmy mokrej polecamy miseczki płaskie, do wody i karmy suchej głębokie. Miseczki należy raz dziennie umyć, aby zapobiec rozwojowi bakterii. W przypadku kotów egzotycznych zalecamy miseczki płaskie, gdyż kotu łatwiej jest z nich jeść.

 

Kuwetka i żwirek

Kuweta, czyli kocia toaleta, powinna stać w spokojnym, odosobnionym miejscu. Kuwetę sprzątamy co najmniej raz dziennie.

W naszej hodowli stosujemy dwa rodzaje żwirku:

Żwirek drewniany (pelet) -dla kociąt  – idealny do nauki  pierwszych dniach /miesiącach. Dość dobrze chłonie zapachy i rzadko wymaga wymiany piasku w kuwecie, wystarczy dosypywać świeży. Jego największą zaletą jest możliwość spłukania nieczystości w toalecie, dzięki czemu szybko i wygodnie można sprzątać kocią kuwetę nawet kilka razy dziennie.

Żwirek bentonitowy (standardowe kamyczki) średnio chłonie zapach, bywa że klei się do dna kuwety, wymaga od czasu do czasu wymiany całości z kuwety, ale za to nie nosi się tak bardzo po mieszkaniu. Nie można go spłukiwać w toalecie, dlatego jeśli nie posiadamy w bloku zsypu, dobrze jest zaopatrzyć się w specjalny pojemnik na odpady, który nie pozwoli zapachom na wydostanie się przy wrzucaniu odpadów.

Po wielu próbach zdecydowanie polecamy dla kociąt pelet drewniany o średnicy 6 mm lub żwirek bentonitowy Golden Grey.  Dla nas najważniejsze jest utrzymanie kuwety w czystym stanie, dlatego cenimy sobie bardzo zbrylanie się i możliwość spłukania nieczystości w toalecie, jednak wielu hodowców używa różnych żwirków, z których również są zadowoleni.

O kuwetce i żwirku poczytaj też tu

Polecamy też nasz test żwirków oraz pojemnika na kocią “produkcję” Litter Locker II

Drapak

Podstawowym sprzętem w kocim domu jest drapak. Uratuje on nasze meble przed kocimi pazurami a kotu sprawi niesamowicie dużo frajdy. Dla kociąt w naszym domu są dwa małe słupeczki, by kocięta nauczyły się drapania i nie używały do tego celu mebli. Kolejny zakup trzeba dobrze przemyśleć – jakość idzie w parze z ceną. Drapak powinien być stabilny, półki i budki odpowiednio duże, by kot mógł się wygodnie ułożyć, przynajmniej jeden słupek powinien być wysoki bez półek na niższych wysokościach przeszkadzających kotu w wyciągnięciu się. Tani drapak na pewno szybko zostanie zniszczony przez kota lub zacznie się bujać. Drapak dobrej jakości na pewno sprawi kotu dużo radości, zapewni miejsce do spania i zabaw, koty uwielbiają się wspinać i będzie to dla nich fantastyczny prezent.

 

Rozrywka i wypoczynek

W domu mamy wiele zabawek dla kociąt i kotów dorosłych.Poczynając od wędek – tych dłuższych i krótszych, poprzez różne piłeczki i kończąc na myszkach z kocimiętką. Nie zawsze te wyszukane zabawki sprawdzają się dla kota, niekiedy zwykła piłeczka pingpongowa staje się ukochaną zabawką na całe życie.

Czasem koty akceptują też legowiska czy specjalne budki.Nasze niestety tego nie robią, mimo wielu prób i wola kłaść się na krzesłach i sofie.

 

Pielęgnacja pazurków, futerka i oczu

Dorosłym kotom obcinamy pazurki u weterynarza.

Czeszemy nasze koty i pielęgnujemy ich oczy. Codzienne przemywanie oczu polega na ich wkraplaniu soli fizjologicznej i przemywaniu wacikiem. To usuwa nieczystości i zapobiega zatykaniu kanalików łzowych, a także usuwa przebarwienia z futerka w okolicach oczu.

 

Zdrowie i choroby u kotów

Mały kotek w momencie opuszczenia domu powinien być dwukrotnie zaszczepiony i odrobaczony. Szczepienie to dotyczy chorób wirusowych: panleukopenii, kaliciwirusów i herpeswirusów. Szczepienie to należy powtórzyć po ukończeniu przez kota 16 tygodni, następnie po roku, następnie co 2-3 lata według zaleceń weterynarza. Kotów niewychodzących nie ma potrzeby szczepić przeciwko wściekliźnie.

Pamiętajmy, że kot nie umie powiedzieć nam, że coś go boli, nie skarży się i nie marudzi. Chory kot najczęściej jest osowiały i smutny, nie ma apetytu, nie ma ochoty do zabawy. Objawami choroby może też być biegunka, zatwardzenie, krew w moczu lub kale, częste odwiedzanie kuwety, zbyt mała ilość moczu (np. wielkości małej łyżeczki) lub zbyt duża (np. szklanki). Jeśli mamy jakieś podejrzenia, udajmy się jak najszybciej do weterynarza.

 

W pigułce

Niezbędne wyposażenie:

  • karma sucha i mokra/mięso,
  • min. 2 miseczki głębokie,
  • min. 2 miseczki płaskie,
  • kuweta z łopatką,
  • żwirek,
  • transporter,
  • drapak,
  • legowisko,
  • zabawki: wędki, myszki, piórka, piłeczki,
  • cążki do pazurków,
  • grzebień lub szczotka,
  • siatki i kratki do zabezpieczenia okien i balkonów.